Bezoek van de overkant

Een paar maanden geleden zijn 2 jongens van "mijn" school op eigen initiatief naar een school in Wetherby (bij Leeds), UK geweest. De jongens vonden het leuk om eens op een andere school te kijken, hebben vervolgens wat gegoogled en kwamen bij die school uit. Na nog meer gegoogle kwamen ze erachter dat ze daar voor 7 euro p.p. (!) naar toe konden vliegen en dus hebben ze dat gedaan. Eenmaal daar werden ze ontzettend gastvrij ontvangen door erg aardige mensen. Deze mensen wilden eigenlijk ook wel een tegenbezoek brengen, en zo kwam het dat er afgelopen week opeens een gezelschap van 4 Engelse leerlingen en 2 begeleiders bij ons op school was. Ze waren er 3 dagen en in die tijd hebben ze een paar keer de Engelse les bijgewoond, veel rondgekeken en gevraagd en met het management gesproken. Eén dag kwamen de leerlingen (2 boys and 2 girls) in hun schooluniform, de andere dagen droegen ze speciaal voor deze trip gemaakte sweatshirts met logo's van beide scholen. De leerlingen sliepen bij Nederlandse leerlingen, de begeleiders in een B&B in het überhollandse Bergambacht. Alles low-cost dus, zo gaat dat op een school... Op woensdagavond gingen er wat mensen van school met hen uit eten, en aan mij was gevraagd om daar bij te zijn. Nou, dat was ontzettend leuk. De begeleiders, Sue en Peter, waren ontzettend vriendelijk en hadden de typisch Engelse humor. Na een avond uitgebreid kletsen en ervaringen uitwisselen vond ik dat vooral de overeenkomsten opvielen, die waren groter dan de verschillen. Wat hen wel was opgevallen: wij hebben haast geen dikke kinderen op school (zij hebben er erg veel), zij kennen niet zoiets als een aula, en al onze leerlingen komen op de fiets naar school (bij hen ongeveer 2 van de 1000). Op donderdag heb ik ze op de fastferry naar de Euromast gezet en was de uiwisseling afgelopen. Toen ik aan de jongens vroeg of ze hun ouders hadden gemist antwoordden ze: het was zó leuk, dat ik geen tijd had om ze te missen ! Ook Sue en Peter hadden genoten en ik had het idee in 2 dagen vrienden te hebben gemaakt. Leuk hoe iets dat zo eenvoudig georganiseerd was zoveel voldoening geeft !

Zomaar een dag op mijn werk...

Omdat ik nooit zoveel over mijn werk praat, maar anderen het misschien tóch wel leuk vinden om er eens wat meer over te horen, beschrijf ik hier zomaar een dag op school. Vorige week donderdag om precies te zijn. Op donderdag begin ik altijd het 1e lesuur, half negen dus. Ik geef dan les aan een 2e klas H/V, en had voor deze les een computerlokaal gereserveerd. De leerlingen kunnen dan zelfstandig aan de slag met de Internetsite die bij het boek hoort. Althans, dat is de bedoeling. In de praktijk komt het erop neer dat je continu politieagent bent om ervoor te zorgen dat ze: a) aan het werk zijn, b) niet op andere sites zitten, c) niet de kabeltjes bij de buurman eruit halen etc. Maar goed, áls ze dan aan de slag zijn dan werken ze harder dan normaal. Precies om die reden zijn ze het na een half uur altijd alweer zat, en dus blijf ik dan nog een minuut of 20 vervelend doen. Pff, achter de rug, snel naar een ander lokaal waar ik een uur hulples (soort bijles) geef aan 10 jongens uit Mavo 2. Het is een moeilijke groep (met een paar probleemfiguren) die ik normaalgesproken geen les geef. De jongens snappen veel dingen niet én doen gewoon te weinig tijdens de normale lessen en thuis. In de hulples gaat het juist wel goed, ik denk omdat het een kleine groep is en zonder meisjes. De resultaten schieten omhoog en ze gedragen zich goed, we hebben er allemaal lol in. Deze les heb ik o.a. extra grammatica-uitleg gegeven en de woordjes geoefend met een memoryspel. De boys gooien nog wel wat propjes naar elkaar, maar ruimen dat na wat bemoeienis van de juf ook weer op. Na de koffiepauze (20 minuten) is het weer tijd voor een hulples: deze keer aan een eerste brugklas met ongeveer 20 man. Die hulplessen moet ik altijd goed voorbereiden. Je kunt niet uit het gewone boek lesgeven en het moet allemaal sur mesure. Na nog wat uitleg hebben we oefeningen gemaakt en met dobbelstenen het vervoegen van werkwoorden geoefend. Hierna heb ik een tussenuur, dat probeer ik altijd zo efficiënt mogelijk te benutten. Vandaag heb ik verslagen van mentorgesprekken in de computer gezet. Ik kan er nog een extra lesuur mee doorgaan omdat mijn mentorklas i.p.v. de studieles (leren leren) die ik geef, nu een ICT-les van een andere docent krijgt. Tussendoor weer een pauze, en dan door naar het laatste lesuur voor vandaag: een reguliere les Frans aan mijn mentorklas (1e H/V klas). Het zijn erg leuke kinderen, maar ze praten de oren van je kop en vandaag helemaal. Omdat het wel de laatste les voor de repetitie is moeten we hard doorwerken, vermoeiend allemaal. Na de les even snel een kop thee en naar toilet, want om half drie begint de ADSL-bijeenkomst. ADSL is een methode waarbij leerlingen in groepjes werken en allemaal actief zijn. Ik heb er verschillende cursussen in gevolgd en ben nu ook ADSL coach, d.w.z. ik begeleid andere docenten op dit vlak. Vandaag gaan we intervisie geven aan een groep docenten. Ze brengen zelf een probleem in, en met onze hulp gaan ze daar ook weer zelf oplossingen voor verzinnen. Voor de coaches is dit pas de tweede bijeenkomst, maar het gaat allemaal erg goed, iedereen is enthousiast. Om half 5 zit de werkdag erop, weekend !